KucharzDoskonaly.pl

Barwinek pospolity

Barwinek pospolity (Vinca minor L., 2n = 32, 46) jest wiecznie zielonym półkrzewem o pełzających łodygach, należącym do rodziny toinowatych (Apocynaceae Jusa.). Jako roślinę leczniczą uprawia się go w Europie Zachodniej, rośnie zaś dziko w Europie i na Kaukazie. Roślina objęta w Polsce częściową ochroną gatunkową. Zagrożona ze względu na swoje walory dekoracyjne.

Banan

Do rodzaju banan (Musa L.) z rodziny bananowatych (Musaceae Juss.) należą byliny o grubym kłączu i owocach typu jagody. Banan jest jedną z najstarszych roślin uprawnych strefy tropikalnej. Stanowi najważniejszą roślinę jadalną tropików, której owoce często zastępują chleb mieszkańcom Afryki, Indii, Indonezji, wysp Oceanu Spokojnego oraz Ameryki Środkowej i Południowej. Banany uprawne i ich dzicy krewni należą do podrodzaju Musa. Rodzaj liczy do 80 gatunków, spośród których dostarczycielem owoców stanowiących przedmiot handlu światowego i eksportu jest banan rajski, czyli zwyczajny (M. x paradisiaca L., 2n = 22, 32, 33, 34, 35, 44, 88) pochodzenia mieszańcowego.
Ojczyzną bananów o jadalnych owocach jest Archipelag Malajski.

Babka

Babka zwyczajna (Plantago major L., 2n = 12, 24) jest byliną wysokości 15 – 40 cm, z niedużą rozetką liści odziomkowych dużych, szerokojajowatych, całobrzegich, zaostrzonych na wierzchołku, z 3 – 9 nerwami. Rośnie wszędzie w Eurazji na przydrożach, polach i w ogrodach oraz na wysypiskach, na skrajach lasów i brzegach wód, rzadziej na łąkach.

Bawełna (Gossypium L.) należy do rodziny malwowatych (Malvaceae Juss.). Większość gatunków bawełny to krzewy lub niewielkie drzewa do 7 m wysokości (z rzadka spotyka się egzem­plarze wysokości 10—20 m). Uprawiana jest jako roślina roczna osiągająca 1 — 1,5 m wysokości. Korzeń — palowy. Liście i łodygi są zwykle owłosione. Liście 3—7-klapowe. „Kieliszek" trwały złożony z 3 dużych, ząbkowanych podkwiatków. Kwiat duży. Ko­rona składa się z 5 zrośniętych u nasady płatków barwy kremowej, żółtej lub białej. Pręciki liczne, zrośnięte w rurkę. Słupek z 3—5 znamionami. Roślina samopylna, ale niewykluczone jest zapylenie obcym pyłkiem. Owocem jest 3—5-komorowa torebka. W każdej komorze znajduje się 6—9 nasion pokrytych włoskami długimi (włókno) i krótkimi (tzw. podwłosie). Nasiona jajowate. Masa 1000 nasion waha się od 50 do 150 g.

Anyż, czyli biedrzeniec anyż (Pimpinella anisum L., 2n = 18, 20) jest rośliną, roczna, z rodziny baldaszkowatych (Umbelliferae Juss., Apiaceae Lindl.). Przypuszczalna ojczyzną są wschodnie wybrzeża Morza Śródziemnego (za przodka uważany jest gatunek P. cretica Poir. z Azji Południowo-Zachodniej). Anyżu nie spotyka się wstanie dzikim. Uprawiany jest w Hiszpanii, Francji, Holandii, Włoszech, Bułgarii, Rumunii, Polsce, Ukrainie, Turcji, Afganistanie, Indiach, Chinach, Japonii, Afryce Północne,  Meksyku, Argentynie i innych krajach.

Południowoamerykański rodzaj Ananas Adans. należy do rodziny zapylcowatych (Bromeliaceae Juss.) z klasy jednoliściennych. Uprawia się tylko jeden gatunek — ananas jadalny (A. comosus Merrill, 2n = 50, 75, 100), w tropikach wszystkich części świata Około 75% światowej produkcji pochodzi z Wysp Hawajskich.

Ałycza (Prunus cerasifera Ehrh., 2n = 16, 17, 24) z rodziny różo­watych (Rosaceae Juss.) jest drzewem lub krzewem, często o wie­lu pniach, wysokości 4 — 15 m. Gatunek ten ma dwa podgatunki: ssp. divaricata i ssp. vachuschtii. Drugi podgatunek odznacza się brakiem cierni i wyraźną bruzdką z zagłębieniem u podstawy uwocu (ssp. divaricata tej bruzdki nie ma). Ałycza jest szeroko rozprzestrzeniona na Kaukazie, pospolita jako podszyt lasów fergańskich i orzecha włoskiego w Uzbekistanie, rośnie w zachodnich częściach gór Tien-szan i w górach Kopet-dag po Aj-Dere, w Azji Mniejszej i Iranie. Uprawia się ją w Europie Zachodniej i krajach śródziemnomorskich, o także w Chinach, Afganistanie (rejon Chnnabad), Iranie i Azji Mniejszej.

Aminek (Ammi L., 2n = 20, 22) jest rośliną dwuletnią z rodziny baldaszkowatych (Umbelliferae Juss.; Apiaceae Lindl.). Rodzaj ten liczy kilka gatunków występujących w krajach śródziemnomorskich. Jako rośliny lecznicze roczne uprawiane są dwa gatunki: aminek większy (A. majus L.) i egipski (A. visnaga Lam.). Korzeń palowy, słabo rozgałęziony; łodyga obła, drobno bruzdkowana. Liście skrętoległe, podwójnie lub potrójnie pierzaste. Kwiatostan —    baldach złożony. Kwiaty małe, obupłciowe. Owoc — rozłupnia rozpadająca się na 2 rozłupki. Rośnie na sołońcowatych stepach i suchych zboczach, a także jako chwast w zasiewach.

Aloes (Aloë L.) jest wiecznie zielonym wieloletnim sukulentert z rodziny liliowatych (Liliaceae Juss). Rodzaj ten liczy 180 gatunków, rozprzestrzenionych głównie na stepach i sawannach Afryki, na Madagaskarze i Półwyspie Arabskim. Aloes zaczęto uprawiać, w Indiach, a następnie na Antylach. Uprawia się następujące gatunki:   aloes   drzewiasty (A. arborescens Mili.,   2n = 14),   aloes Bartera (A. barteri Bak., 2n  = ?), aloes zwyczajny (A. barbadensis Mill.  2n = 14), A. ferox Mili. (2n = 14), A. perryi Bak. (2n = 14) A. striatula Haw. (2n = 14). Jako roślina pokojowa i szklarniowa znany w Europie od 1700 r.
Aloes drzewiasty osiąga w swej ojczyźnie (Afryka Południowa) 4 m wysokości, natomiast w mieszkaniach i przy uprawie jednorocznej nie przekracza zwykle 70 cm. Jest to najbardziej rozpowszechniony gatunek, uprawiany w Afryce, krajach śródziemnomorskich, Europie Wschodniej i Ameryce Północnej jako roślina ogrodnicza i lecznicza.