Kucharz Doskonały

Artykuły losowe




niedziela, 07 marca 2010 17:24

Ałycza (mirabelka)

Redaktor:  Tomasz
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Gatunek leczniczy Gatunek jadalny

Ałycza (Prunus cerasifera Ehrh., 2n = 16, 17, 24) z rodziny różo­watych (Rosaceae Juss.) jest drzewem lub krzewem, często o wie­lu pniach, wysokości 4 — 15 m. Gatunek ten ma dwa podgatunki: ssp. divaricata i ssp. vachuschtii. Drugi podgatunek odznacza się brakiem cierni i wyraźną bruzdką z zagłębieniem u podstawy uwocu (ssp. divaricata tej bruzdki nie ma). Ałycza jest szeroko rozprzestrzeniona na Kaukazie, pospolita jako podszyt lasów fergańskich i orzecha włoskiego w Uzbekistanie, rośnie w zachodnich częściach gór Tien-szan i w górach Kopet-dag po Aj-Dere, w Azji Mniejszej i Iranie. Uprawia się ją w Europie Zachodniej i krajach śródziemnomorskich, o także w Chinach, Afganistanie (rejon Chnnabad), Iranie i Azji Mniejszej.



Korona ałyczy jest rozłożysta, pędy cierniste (cierni u ssp. vachuschtii brak). Liście, zebrane prawie w pęczki na pędach skróconych, długości 2 — 10 cm, szerokości 2 —  4 cm, owalne lub jajowate, o brzegach drobno piłkowanych, na wierzchołku za­ostrzone, z wierzchu nagie, od spodu rudawe, krótko owłosione; ogonki liściowe długości 0,5—2,5 cm.

 

{joomplu:9} Kwiaty osadzone pojedyn­czo, białe lub lekko różowawe, obcopylne. Owoce kuliste, czasem wydłużone lub spłaszczone, zielone, różowe, czerwone, ciemnofioletowe lub prawie czarne. Pestka nie odchodzi od miąższu. Miąższ nawet po dojrzeniu owocu kwaśny, u niektórych form słabo kwaś­ny. Spotyka się nawet formy z bardzo słodkimi owocami.



Ałycza ma małe wymagania glebowe. Zaczyna owocować w 2—3 roku. Plon owoców z drzewa najlepszych odmian dochodzi do 300 kg.

Skład chemiczny owoców ały­czy jest ogromnie zróżnicowa­ny. Ogólna zawartość cukrów wynosi 4,17—9,94% (w tym fru­ktozy 1,28—1,40%, glukozy 1,93%, sacharozy 0,96—6,09%). Owoce zawierają witaminę C (do 16 mg%), prowitaminę A (do 2,8 mg%), kwas jabłkowy i cy­trynowy, pektyny, garbniki, organiczne związki azotu i zwią­zki mineralne.

Ałycza znajduje różne zasto­sowanie. Z owoców sporządza się napoje bezalkoholowe, wina, nalewki, kompoty, marmolady, galaretki i tzw. ławasz bogaty w witaminę C. Robi się go z przetartego przez sito miąższu rozgotowanych owoców, który następnie podsusza się, rozwałkowuje i tnie na paski. Jest to doskonały środek przeciwszkorbutowy, dodawany do różnych po­traw. Dzięki wysokiej zawartości pektyn sok ałyczy odznacza się dużą zdolnością galaretującą i daje przezroczystą, żółtawą gala­retę.

W lecznictwie ludowym stosuje się okłady z rozwodnionego soku z małym dodatkiem kamfory, aby przyspieszyć gojenie się ran. Nalewkę i odwar z owoców używa się przy kaszlu i bólach gardła. Żywicę zbieraną z powierzchni pnia żują w niektórych rejonach Azerbejdżanu dla złagodzenia napadów kaszlu.

W sadownictwie ałycza służy za podkładkę dla śliw, brzoskwiń i moreli. Łatwo krzyżuje się ze śliwą japońską, śliwą Simona i amerykańskimi gatunkami śliwy.

Ostatnia aktualizacja: niedziela, 28 marca 2010 22:18
Tomasz

Tomasz

Strona www: www.kucharzdoskonaly.pl/blog/Tomasz.html E-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

Powiązane artykuły (wg słów kluczowych)

Więcej z tej kategorii: « Agawa Aloes »

Leave a comment

Pola oznaczone (*) są wymagane, bez ich wypełnienia nie bedzie można dodać komentarza. W komentarzach dozwolone są podstawowe komendy HTML