Artykuły losowe
-
Przecierana zupa rybna
przez DusiaPrzecierana zupa rybacka Składniki: 1 kg małych rybek, ok. 2,5… -
Chłodnik ze szczawiem
przez DusiaChłodnik ze szczawiem Składniki: 1-2 młode buraki, 15 dag szczawiu,… -
Zupa mleczna z gałeczkami
przez DusiaZupa mleczna z gałeczkami Składniki: 1 kg surowych ziemniaków, 3-4… -
Sos śmietanowy
przez DusiaSos śmietanowy Składniki: 1 szklanka śmietany, 1 szklanka rosołu mięsnego… -
Jajka litewskie
przez Dusia''Jajka litewskie'' - z sera i śledzia Składniki: 1 duży…
Zioła (13)
Człowiek od pradawnych czasów szukał w przyrodzie, a zwłaszcza w bogatym świecie roślin, źródeł substancji o uzdrawiających własnościach. Szuka i dzisiaj, w czym pomagają mu odpowiednio urządzone laboratoria i metody pozwalające wyodrębnić te substancje z roślin i wyprodukować z nich leki.
Jednakże ucywilizowany i uprzemysłowiony świat stwarza dla organizmu człowieka oraz to nowe zagrożenia pojawiają sie nowe choroby.
Nic więc dziwnego że coraz większą popularnością cieszą się tradycyjne formy leczenia, wśród nich ziołolecznictwo. Tym bardziej, że w tym przebogatym świecie roślin człowiek znajduje potrzebne mu substancje lecznicze.
Berberys
Berberys (Berberis L.) jest rodzajem z rodziny berberysowatych (Berberidaceae Juss.) obejmującym 175 gatunków. W stanie dzikim występuje powszechnie w Europie (prócz Grecji), na Kaukazie Północnym oraz w górach Azji Środkowej i Południowo–Zachodniej; uprawia się go w Hiszpanii, Grecji i w Alpach. W USA niszczy się berberys jako drugą roślinę żywicielską patogenu rdzy źdźbłowej zbóż — grzyba Puccinia graminis.



Barwinek pospolity
Barwinek pospolity (Vinca minor L., 2n = 32, 46) jest wiecznie zielonym półkrzewem o pełzających łodygach, należącym do rodziny toinowatych (Apocynaceae Jusa.). Jako roślinę leczniczą uprawia się go w Europie Zachodniej, rośnie zaś dziko w Europie i na Kaukazie. Roślina objęta w Polsce częściową ochroną gatunkową. Zagrożona ze względu na swoje walory dekoracyjne.


Banan
Do rodzaju banan (Musa L.) z rodziny bananowatych (Musaceae Juss.) należą byliny o grubym kłączu i owocach typu jagody. Banan jest jedną z najstarszych roślin uprawnych strefy tropikalnej. Stanowi najważniejszą roślinę jadalną tropików, której owoce często zastępują chleb mieszkańcom Afryki, Indii, Indonezji, wysp Oceanu Spokojnego oraz Ameryki Środkowej i Południowej. Banany uprawne i ich dzicy krewni należą do podrodzaju Musa. Rodzaj liczy do 80 gatunków, spośród których dostarczycielem owoców stanowiących przedmiot handlu światowego i eksportu jest banan rajski, czyli zwyczajny (M. x paradisiaca L., 2n = 22, 32, 33, 34, 35, 44, 88) pochodzenia mieszańcowego.
Ojczyzną bananów o jadalnych owocach jest Archipelag Malajski.


Babka
Babka zwyczajna (Plantago major L., 2n = 12, 24) jest byliną wysokości 15 – 40 cm, z niedużą rozetką liści odziomkowych dużych, szerokojajowatych, całobrzegich, zaostrzonych na wierzchołku, z 3 – 9 nerwami. Rośnie wszędzie w Eurazji na przydrożach, polach i w ogrodach oraz na wysypiskach, na skrajach lasów i brzegach wód, rzadziej na łąkach.

Bawełna (Gossypium L.) należy do rodziny malwowatych (Malvaceae Juss.). Większość gatunków bawełny to krzewy lub niewielkie drzewa do 7 m wysokości (z rzadka spotyka się egzemplarze wysokości 10—20 m). Uprawiana jest jako roślina roczna osiągająca 1 — 1,5 m wysokości. Korzeń — palowy. Liście i łodygi są zwykle owłosione. Liście 3—7-klapowe. „Kieliszek" trwały złożony z 3 dużych, ząbkowanych podkwiatków. Kwiat duży. Korona składa się z 5 zrośniętych u nasady płatków barwy kremowej, żółtej lub białej. Pręciki liczne, zrośnięte w rurkę. Słupek z 3—5 znamionami. Roślina samopylna, ale niewykluczone jest zapylenie obcym pyłkiem. Owocem jest 3—5-komorowa torebka. W każdej komorze znajduje się 6—9 nasion pokrytych włoskami długimi (włókno) i krótkimi (tzw. podwłosie). Nasiona jajowate. Masa 1000 nasion waha się od 50 do 150 g.

Anyż, czyli biedrzeniec anyż (Pimpinella anisum L., 2n = 18, 20) jest rośliną, roczna, z rodziny baldaszkowatych (Umbelliferae Juss., Apiaceae Lindl.). Przypuszczalna ojczyzną są wschodnie wybrzeża Morza Śródziemnego (za przodka uważany jest gatunek P. cretica Poir. z Azji Południowo-Zachodniej). Anyżu nie spotyka się wstanie dzikim. Uprawiany jest w Hiszpanii, Francji, Holandii, Włoszech, Bułgarii, Rumunii, Polsce, Ukrainie, Turcji, Afganistanie, Indiach, Chinach, Japonii, Afryce Północne, Meksyku, Argentynie i innych krajach.


Południowoamerykański rodzaj Ananas Adans. należy do rodziny zapylcowatych (Bromeliaceae Juss.) z klasy jednoliściennych. Uprawia się tylko jeden gatunek — ananas jadalny (A. comosus Merrill, 2n = 50, 75, 100), w tropikach wszystkich części świata Około 75% światowej produkcji pochodzi z Wysp Hawajskich.

Ałycza (Prunus cerasifera Ehrh., 2n = 16, 17, 24) z rodziny różowatych (Rosaceae Juss.) jest drzewem lub krzewem, często o wielu pniach, wysokości 4 — 15 m. Gatunek ten ma dwa podgatunki: ssp. divaricata i ssp. vachuschtii. Drugi podgatunek odznacza się brakiem cierni i wyraźną bruzdką z zagłębieniem u podstawy uwocu (ssp. divaricata tej bruzdki nie ma). Ałycza jest szeroko rozprzestrzeniona na Kaukazie, pospolita jako podszyt lasów fergańskich i orzecha włoskiego w Uzbekistanie, rośnie w zachodnich częściach gór Tien-szan i w górach Kopet-dag po Aj-Dere, w Azji Mniejszej i Iranie. Uprawia się ją w Europie Zachodniej i krajach śródziemnomorskich, o także w Chinach, Afganistanie (rejon Chnnabad), Iranie i Azji Mniejszej.

Aminek (Ammi L., 2n = 20, 22) jest rośliną dwuletnią z rodziny baldaszkowatych (Umbelliferae Juss.; Apiaceae Lindl.). Rodzaj ten liczy kilka gatunków występujących w krajach śródziemnomorskich. Jako rośliny lecznicze roczne uprawiane są dwa gatunki: aminek większy (A. majus L.) i egipski (A. visnaga Lam.). Korzeń palowy, słabo rozgałęziony; łodyga obła, drobno bruzdkowana. Liście skrętoległe, podwójnie lub potrójnie pierzaste. Kwiatostan — baldach złożony. Kwiaty małe, obupłciowe. Owoc — rozłupnia rozpadająca się na 2 rozłupki. Rośnie na sołońcowatych stepach i suchych zboczach, a także jako chwast w zasiewach.

Aloes (Aloë L.) jest wiecznie zielonym wieloletnim sukulentert z rodziny liliowatych (Liliaceae Juss). Rodzaj ten liczy 180 gatunków, rozprzestrzenionych głównie na stepach i sawannach Afryki, na Madagaskarze i Półwyspie Arabskim. Aloes zaczęto uprawiać, w Indiach, a następnie na Antylach. Uprawia się następujące gatunki: aloes drzewiasty (A. arborescens Mili., 2n = 14), aloes Bartera (A. barteri Bak., 2n = ?), aloes zwyczajny (A. barbadensis Mill. 2n = 14), A. ferox Mili. (2n = 14), A. perryi Bak. (2n = 14) A. striatula Haw. (2n = 14). Jako roślina pokojowa i szklarniowa znany w Europie od 1700 r.
Aloes drzewiasty osiąga w swej ojczyźnie (Afryka Południowa) 4 m wysokości, natomiast w mieszkaniach i przy uprawie jednorocznej nie przekracza zwykle 70 cm. Jest to najbardziej rozpowszechniony gatunek, uprawiany w Afryce, krajach śródziemnomorskich, Europie Wschodniej i Ameryce Północnej jako roślina ogrodnicza i lecznicza.